Sprzedaż Pan-EU a EPR 2025: jakie piktogramy i rejestracje są obowiązkowe w Europie oraz co zmieni się z PPWR? – ecommercenews.pl – Wiadomości o E-Commerce w Niemczech i na Świecie

24.01.2025 | Ostatnia aktualizacja: 13.08.2025 Model Pan-European, powszechnie określany jako Pan-EU, od lat pozostaje jednym z najszybszych sposobów skalowania sprzedaży na Amazon i innych marketplace’ach działających w Europie. Umożliwia on magazynowanie towarów w kilku krajach Unii Europejskiej i realizację zamówień z lokalnych centrów logistycznych, co skraca czas dostawy i obniża koszty operacyjne. W 2025 roku ten model sprzedaży jest jednak nierozerwalnie związany z Rozszerzoną Odpowiedzialnością Producenta, czyli EPR. Brak zgodności z przepisami w tym zakresie coraz częściej prowadzi nie tylko do kar administracyjnych, ale również do blokad kont i ofert przez same platformy sprzedażowe. PPWR a EPR – co zmienia unijne rozporządzenie o opakowaniach Rok 2025 jest pod tym względem przełomowy. Z jednej strony w lutym weszło w życie unijne rozporządzenie PPWR, czyli Packaging and Packaging Waste Regulation, które docelowo ma ujednolicić zasady dotyczące opakowań i odpadów opakowaniowych w całej Unii Europejskiej. Z drugiej strony sprzedawcy funkcjonują obecnie w okresie przejściowym, w którym wciąż obowiązują krajowe regulacje, często różniące się od siebie zarówno pod względem oznakowania opakowań, jak i systemów rejestracyjnych. Dla e-commerce działającego w modelu Pan-EU oznacza to konieczność łączenia wymogów unijnych z lokalnymi przepisami, bez możliwości ich uproszczenia „jednym rozwiązaniem”. Mimo że główna data to sierpień 2026, niektóre kluczowe elementy (jak oznakowanie) mają swoje własne, późniejsze terminy, co w praktyce wydłuża proces pełnej harmonizacji: Sierpień 2026: Obowiązek stosowania większości przepisów (koniec ogólnego okresu przejściowego). Sierpień 2028: Ujednolicenie oznakowania (harmonizacja etykiet na koszach i opakowaniach w całej UE – np. koniec z osobnym Trimanem tylko dla Francji). Styczeń 2030: Wymóg, aby wszystkie opakowania nadawały się do recyklingu (design for recycling). Prawo już obowiązuje (od lutego 2025), ale realne "ujednolicenie rynku", czyli moment, w którym przestaniesz martwić się różnicami w przepisach krajowych, nastąpi 12 sierpnia 2026 r. (dla ogólnych zasad) oraz w 2028 r. (dla etykietowania). Absurdalna rzeczywistość rozwiązań narodowych zamiast unijnych: osobne oznakowania dla FR, IT i ES. Okres przejściowy PPWR – dlaczego krajowe przepisy nadal obowiązują Kluczowym pojęciem w systemie EPR jest „wprowadzanie opakowań na rynek”. W praktyce oznacza to, że nie producent, ale sprzedawca odpowiada za opakowania w każdym kraju, w którym jego towar trafia do obrotu, a w modelu Pan-EU – także tam, gdzie jest magazynowany. Nie ma przy tym znaczenia skala sprzedaży ani fakt, że firma ma siedzibę w Polsce. Dla niemieckiego, francuskiego czy włoskiego regulatora to sprzedawca jest producentem opakowań i to on musi ponosić koszty ich zagospodarowania po zużyciu przez konsumenta. Marketplace’y bardzo szybko zaczęły egzekwować te obowiązki. Amazon, eBay czy Kaufland wymagają dziś od sprzedawców podania numerów rejestracyjnych EPR dla poszczególnych krajów. Ich brak skutkuje automatycznym wyłączeniem ofert na danym rynku, nawet jeśli fizycznie towar znajduje się już w magazynie. Oznakowanie opakowań w Europie w 2025 roku Jednym z najbardziej widocznych elementów EPR są piktogramy i informacje umieszczane bezpośrednio na opakowaniach. Choć PPWR zapowiada w przyszłości jednolite symbole dla całej Unii, obecnie sprzedawcy muszą stosować się do lokalnych zasad, które bywają nie tylko różne, ale wręcz sprzeczne. Triman i Info-tri – obowiązki we Francji Francja pozostaje najbardziej restrykcyjnym rynkiem w Europie. Obowiązkowe jest tam umieszczanie logo Triman, czyli symbolu informującego, że produkt i jego opakowanie podlegają segregacji. Co więcej, sam Triman nie wystarcza. Od sprzedawców wymaga się również tzw. Info-tri, czyli szczegółowej instrukcji sortowania odpadów, wskazującej konsumentowi, do którego pojemnika powinien trafić każdy element opakowania – karton, folia czy taśma klejąca. W 2025 roku francuskie organy nadzorcze oraz marketplace’y jeszcze intensywniej kontrolują zagranicznych sprzedawców, a brak oznaczeń bardzo często kończy się blokadą sprzedaży. Włochy – kody materiałowe i obowiązkowe opisy utylizacji We Włoszech podejście jest inne, ale równie wymagające. Każdy element opakowania musi być oznaczony kodem materiałowym, takim jak PAP 20 dla tektury falistej czy LDPE 4 dla folii, a dodatkowo musi zawierać instrukcję utylizacji w języku włoskim, na przykład „Raccolta Carta”. Oznacza to, że uniwersalne, anglojęzyczne opakowania przestają być wystarczające dla sprzedaży na rynku włoskim. Hiszpania – nowe zasady oznakowania od 2025 roku Hiszpania od stycznia 2025 roku stosuje nowe zasady informowania konsumentów o właściwej segregacji odpadów. Symbole na opakowaniach muszą jasno wskazywać, do którego pojemnika należy wyrzucić dany materiał. Dodatkowo opakowania nadające się do ponownego użycia muszą być oznaczone specjalnym symbolem, certyfikowanym przez lokalne systemy EPR. Niemcy i Polska – brak obowiązkowych piktogramów, ale rosnące oczekiwania W Niemczech i w Polsce przepisy dotyczące piktogramów są obecnie mniej restrykcyjne. Nie ma obowiązku stosowania konkretnych grafik, takich jak Triman, jednak coraz częściej rekomenduje się stosowanie standardowych kodów materiałowych w trójkącie recyklingowym. Choć formalnie nie są one obowiązkowe, w praktyce pomagają w spełnieniu oczekiwań marketplace’ów oraz konsumentów. Rejestracje EPR w kluczowych krajach Pan-EU Równie istotne jak oznakowanie opakowań są rejestracje w krajowych systemach EPR. W Niemczech sprzedawca musi zarejestrować się w systemie LUCID prowadzonym przez fundację ZSVR oraz zawrzeć umowę z tzw. systemem dualnym, takim jak Interzero czy Reclay. Numer LUCID jest obowiązkowy i musi zostać zgłoszony w panelu sprzedawcy na marketplace’ach. We Francji rejestracja odbywa się w systemach takich jak Citeo, a sprzedawca otrzymuje numer UIN, czyli Unique Identification Number. Jest on wymagany przez platformy sprzedażowe i brak jego podania skutkuje blokadą ofert kierowanych do francuskich klientów. We Włoszech kluczową rolę odgrywa narodowe konsorcjum CONAI. Choć procedury dla małych firm zostały uproszczone, obowiązek rejestracji oraz składania deklaracji dotyczących masy opakowań pozostaje aktualny. W Hiszpanii sprzedawca musi być wpisany do rejestru producentów prowadzonego przez administrację publiczną i współpracować z systemem EPR, najczęściej Ecoembes. Tam również wymagane są okresowe raporty. Mniejsze rynki, mniejsze wolumeny, te same obowiązki Sprzedaż do krajów takich jak Austria, Belgia, Holandia, Portugalia, Czechy czy Słowacja bywa dla wielu sprzedawców dodatkiem do głównych rynków, jednak z punktu widzenia EPR nie oznacza to mniejszych obowiązków. W Austrii od 2023 roku sprzedawcy zagraniczni muszą wyznaczyć lokalnego pełnomocnika, tzw. Authorized Representative, co znacząco podnosi koszt wejścia na rynek, a rejestracja i rozliczenia realizowane są m.in. poprzez system ARA. W Belgii, w ramach Fost Plus, oraz w Holandii, poprzez organizację Verpact, funkcjonują progi ilościowe, poniżej których nie nalicza się opłat, jednak rejestracja i raportowanie zerowe są coraz częściej wymagane przez marketplace’y. W Czechach system EKO-KOM, a na Słowacji ENVI-PAK przewidują niskie progi zwolnień lub obejmują nimi jedynie wybrane frakcje opakowań, co sprawia, że większość sprzedawców i tak musi posiadać aktywny numer rejestracyjny. Więcej o obowiązkach w tych krajach znajdziesz tutaj. Portugalia, obsługiwana przez system Ponto Verde, należy natomiast do bardziej restrykcyjnych rynków, gdzie rejestracja EPR jest obowiązkowa niezależnie od wolumenu sprzedaży. Choć kraje te rzadko wymagają unikalnych piktogramów, brak numeru rejestracyjnego coraz częściej kończy się blokadą sprzedaży przez operatorów platform. Szybka checklista – na co zwrócić uwagę teraz (PPWR) 1. Określ role i sprawdź obowiązki Zidentyfikuj, jakie role pełnicie w łańcuchu dostaw (producent, importer, dystrybutor, sprzedawca). Sprawdź, jakie konkretne obowiązki wynikają z każdej z tych ról. 2. Zidentyfikuj i sklasyfikuj opakowania Sporządź listę wszystkich opakowań wprowadzanych na rynek UE. Uwzględnij m.in.: opakowania transportowe i wysyłkowe, opakowania produktowe, wypełnienia (np. papier, folia, poduszki powietrzne), etykiety. 3. Zapewnij zgodność z zasadą „Design for Recycling” Zweryfikuj, czy opakowania będą spełniać od 2026 r. nowe minimalne wymagania dotyczące recyklingowalności. Oceń materiały, konstrukcję oraz możliwość separacji elementów opakowania. 4. Przygotuj deklarację zgodności (DoC) Przygotuj się na obowiązek posiadania deklaracji zgodności dla każdego opakowania. Obowiązek zacznie obowiązywać od 12.08.2026 r. 5. Wyznacz upoważnionego przedstawiciela (AR), jeśli jest wymagany Sprawdź, czy wasza firma posiada siedzibę we wszystkich krajach, do których eksportujecie. Jeżeli nie, wyznacz upoważnionego przedstawiciela (Authorized Representative). 6. Wybierz odpowiedniego partnera na wczesnym etapie Znajdź partnera ds. EPR i compliance, który: wesprze was w rejestracjach, pomoże w obowiązkach AR, przeprowadzi was przez wymogi PPWR krok po kroku. Podsumowanie – EPR jako fundament legalnej sprzedaży Pan-EU Dla firm działających w modelu Pan-EU rok 2025 oznacza konieczność całościowego podejścia do EPR. Audyt opakowań, weryfikacja oznaczeń i kodów materiałowych, sprawdzenie kompletności rejestracji w każdym kraju magazynowania oraz terminowe raportowanie mas opakowań stają się elementami codziennego zarządzania sprzedażą międzynarodową. Coraz więcej firm decyduje się także na korzystanie z usług podmiotów takich jak Interzero czy platform typu Lizenzero, które umożliwiają zarządzanie obowiązkami EPR na wielu rynkach z jednego panelu. W 2025 roku EPR nie jest już formalnością ani „papierowym obowiązkiem”, który można odłożyć na później. W modelu Pan-EU stanowi fundament legalnej sprzedaży w Europie. Choć PPWR zapowiada uproszczenia i harmonizację przepisów, najbliższe kilkanaście miesięcy to czas funkcjonowania w mozaice lokalnych regulacji. Sprzedawcy, którzy już dziś zadbają o właściwe piktogramy, rejestracje i raportowanie, zyskają przewagę konkurencyjną i unikną kosztownych blokad oraz kar. Podkreślamy jeszcze raz, że przygotowania do PPWR nie zwalniają przedsiębiorców z obowiązku przestrzegania obecnie obowiązujących przepisów krajowych. Do momentu faktycznego rozpoczęcia stosowania poszczególnych wymogów PPWR, firmy są zobowiązane do pełnej zgodności z aktualnymi regulacjami krajowymi, w tym w szczególności z obowiązkami EPR, etykietowaniem, rejestracją, raportowaniem oraz wnoszeniem opłat środowiskowych. Organy krajowe nadal egzekwują te przepisy, a ewentualne sankcje pozostają w mocy.