Amazon przyznaje błąd przy DD+7. Sprzedawcy płacą za chaos platformy własną płynnością

22.05.2026

Amazon oficjalnie przyznał, że podczas migracji ostatnich europejskich kont sprzedawców, które nadal działały według zasad wypłat sprzed 2016 roku, do modelu DD+7 doszło do błędu technicznego. Nowsi sprzedawcy od lat funkcjonują już w świecie DD+7 i dla wielu z nich taki model rozliczeń jest codziennością. Obecny kryzys dotyczy przede wszystkim starszych kont, założonych przed 2016 rokiem, czyli firm, które przez lata budowały skalę i pozycję rynkową Amazon w Europie. Jak już raportowaliśmy wcześniej, problemem nie jest sam fakt przejścia na DD+7, ponieważ starsi sprzedawcy byli o tej zmianie informowani i mogli przygotowywać się do nowego modelu. Problemem jest skandaliczny ciąg opóźnień, niejasna komunikacja oraz finalna wpadka techniczna, po której część firm ma zamrożone środki, anulowane payouty i brak realnej kontroli nad pieniędzmi potrzebnymi do bieżącej działalności.

DD+7, czyli „Delivery Date + 7”, oznacza, że środki ze sprzedaży na Amazonie stają się dostępne dopiero siedem dni po potwierdzonej dostawie zamówienia. Na papierze brzmi to jak tygodniowa rezerwa. W praktyce, jak wskazuje e-commerce magazin, między zamówieniem, wysyłką, dostawą, siedmiodniową rezerwą, zleceniem wypłaty i wpływem na rachunek bankowy może minąć często dziesięć lub więcej dni. Od marca 2026 roku DD+7 miała być standardem dla wszystkich sprzedawców marketplace’u, bez wyjątku i bez możliwości rezygnacji.

Amazon może twierdzić, że DD+7 to standardowa polityka ograniczania ryzyka. Problem polega jednak na tym, że taki standard nie działa tak samo dla wszystkich. Duże marki z zapasem gotówki i dostępem do finansowania mogą przetrwać opóźnienie wypłat. Mniejsi i średni sprzedawcy często nie mają takiego komfortu, ponieważ ich biznes opiera się na bieżącym obrocie, szybkiej rotacji towaru i przewidywalnym dostępie do pieniędzy.

Amazon tłumaczy zmianę ochroną klientów, obsługą zwrotów, reklamacji i roszczeń. Regulamin regulaminem, ale dla tysięcy przedsiębiorców z Niemiec, Polski i innych krajów Europy problemem nie jest samo istnienie rezerwy, lecz sposób jej wdrożenia, brak przejrzystości i fakt, że marketplace może jednostronnie przejąć kontrolę nad pieniędzmi firm, które przez lata finansowały swój rozwój z bieżących wpływów ze sprzedaży.

To właśnie tu kończy się neutralna opowieść o „polityce ryzyka”, a zaczyna realny problem siły rynkowej. Jeżeli platforma może pobrać pieniądze od klienta natychmiast, zatrzymać je po swojej stronie, a sprzedawcy kazać finansować towar, logistykę, reklamy i podatki z własnych środków, to nie jest już tylko kwestia regulaminu. To pytanie o to, kto w europejskim e-commerce faktycznie kontroluje kapitał obrotowy przedsiębiorców.

Amazon mówi o „małym procencie”. Dla rynku to mogą być miliony euro zamrożonej płynności

Po dniach narastającej krytyki Amazon zabrał głos. W stanowisku przekazanym niemieckiemu Wortfilter rzecznik firmy poinformował, że na początku maja rozpoczęto migrację „małego procentu” sprzedawców, którzy nadal działali według polityki wypłat sprzed 2016 roku. Według Amazon 95 procent sprzedawców już wcześniej funkcjonowało w modelu, w którym środki stają się dostępne siedem dni po dostawie. Firma podkreśla też, że sprzedawcy mieli otrzymać ponad sześć miesięcy wyprzedzenia i wsparcie w procesie przejścia.

Nawet jeżeli liczbowo była to mniejszość sprzedawców, nie oznacza to małej skali problemu. Stare konta to często firmy z dużą historią, większym wolumenem i wysokimi zobowiązaniami operacyjnymi. W ich przypadku zablokowanie wypłat może oznaczać znacznie większe kwoty niż przy nowych lub małych kontach.

Jednocześnie Amazon przyznał, że w Europie wystąpił błąd techniczny. Według informacji przekazanych Wortfilter niewielka liczba europejskich sprzedawców nie została przeniesiona do nowej polityki w pierwotnie komunikowanym terminie. Problem miał zostać naprawiony, a konta przełączone na standardową politykę. Amazon zapowiedział również bezpośredni kontakt z dotkniętymi sellerami w celu wyjaśnienia zmienionego harmonogramu.

To wygodna rama komunikacyjna: błąd techniczny, mała grupa, problem naprawiony. Tyle że z perspektywy dotkniętych sprzedawców problem nie polega wyłącznie na tym, czy konto zostało przeniesione w marcu, kwietniu czy maju. Problem polega na tym, że firma może widzieć sprzedaż, saldo i wykonane dostawy, a mimo to nie mieć realnego dostępu do pieniędzy potrzebnych do dalszego działania.

Tyle oficjalne stanowisko. Z perspektywy sprzedawców brzmi ono jednak jak próba zawężenia problemu do technicznej awarii. Tymczasem relacje sellerów pokazują coś znacznie poważniejszego: utratę przewidywalności wypłat, sprzeczną komunikację supportu i sytuacje, w których środki widoczne w systemie nie są realnie dostępne do wypłaty.

Media branżowe zareagowały za późno

Ważnym elementem tej sprawy jest nie tylko komunikacja Amazon, ale też sposób, w jaki część mediów branżowych początkowo ją relacjonowała. Po mailu Amazon z 4 maja o uruchomieniu „Auszahlung auf Anfrage”, czyli wypłaty na żądanie, część rynku odebrała komunikat jako dobrą wiadomość: sprzedawcy po migracji do DD+7 mieli otrzymać możliwość codziennego wypłacania dostępnych środków. Problem w tym, że taka narracja opierała się głównie na treści maila Amazon, a nie na realnej sytuacji sprzedawców w Seller Central.

Media i blogi branżowe początkowo również relacjonowały komunikat Amazon pozytywnie jako informację o nowej funkcji wypłat na żądanie. Dopiero późniejsze komentarze sprzedawców i konkretne przypadki anulowanych payoutów pokazały, że rzeczywistość jest znacznie bardziej skomplikowana. W kolejnym tekście Mark Steier opisał sprawę już dużo ostrzej, tytułując artykuł „Chaos Bude Amazon: Probleme bei DD+7 Auszahlung”. Wskazał w nim, że sprzedawcy widzieli wysokie salda, ale nie mogli ich wypłacić, a infolinia nie była w stanie wyjaśnić problemu.

To pokazuje szerszy kłopot. W pierwszej fazie kryzysu część mediów branżowych w praktyce powieliła przekaz z maila Amazon, zamiast od razu sprawdzić fora Amazon Seller Central, komentarze sprzedawców i realne przypadki firm, które po migracji zostały bez dostępu do pieniędzy. Tymczasem dla sprzedawców nie był to temat „nowej funkcji w Seller Central”, tylko problem bieżącej płynności, anulowanych wypłat i braku informacji, kiedy odzyskają własne środki. Dopiero reakcje i komentarze dotkniętych sellerów ujawniły skalę problemu.

Wortfilter opisał później przypadek sprzedawcy, który miał 38 tys. euro salda, ale 0 euro kwoty dostępnej do wypłaty. Wypłata z 4 maja została anulowana, dzienna wypłata nie działała, a infolinia miała nie wiedzieć, o co chodzi. To właśnie takie relacje pokazały, że mail Amazon nie wyjaśniał kluczowego ograniczenia: „wypłata na żądanie” nie oznacza dostępu do wszystkich środków widocznych na koncie, lecz tylko do tej części, którą Amazon już zwolnił po rezerwie DD+7.

To kluczowe. Sprzedawca może widzieć swoje środki na koncie, może planować płynność, może zlecić wypłatę, ale w praktyce po kilku dniach zamiast otrzymać przelew, dowiaduje się, że kwota nie jest jeszcze wypłacalna. W efekcie dashboard płatności przestaje być narzędziem zarządzania cashflow, a staje się kolejnym źródłem niepewności.

Dlatego „wypłata na żądanie” nie rozwiązuje problemu płynności, jeśli realnie dostępna kwota pozostaje minimalna. To raczej narzędzie do szybszego pobrania tego, co Amazon już zwolnił, a nie mechanizm przywracający sprzedawcy kontrolę nad całością środków ze sprzedaży.

Händlerbund: to już nie jest problem techniczny

Jeszcze ostrzej sprawę ocenia Händlerbund. Niemiecka organizacja branżowa i współwydawca ecommercenews.pl stwierdziła, że wdrożenie DD+7 w taki sposób dotknęło tysiące sprzedawców nieprzygotowanych na taką zmianę, a pieniądze były zamrażane bez jasnej zapowiedzi, wypłaty anulowane, a płynność odbierana. Händlerbund pisał o sytuacji egzystencjalnie groźnej dla wielu sprzedawców.

Tim Arlt, CEO Händlerbund, mówi wprost: „To, czego doświadczają obecnie sprzedawcy Amazon, jest nieakceptowalne”. Według niego pieniądze są zamrażane, a sprzedawcy nie wiedzą, kiedy odzyskają własne środki. Arlt ocenia, że nie jest to już problem techniczny, lecz poważne zagrożenie dla egzystencji tysięcy firm. Händlerbund wezwał Amazon do transparentnych zasad wypłat, wiarygodnej komunikacji, natychmiastowego wsparcia dla dotkniętych sprzedawców oraz przedstawienia jasnej osi czasu rozwiązania problemu.

Jeżeli organizacja branżowa mówi o zagrożeniu egzystencji tysięcy firm, to Amazon nie może zamykać tematu słowem „błąd techniczny”. To nie jest problem interfejsu. To problem dostępu przedsiębiorców do własnych pieniędzy.

Jeszcze kilka miesięcy temu DD+7 można było przedstawiać jako kolejną zmianę operacyjną w Seller Central, z którą sprzedawcy muszą po prostu nauczyć się żyć. Dziś niemiecka organizacja e-commerce mówi już o zamrożonej płynności i zagrożeniu egzystencji przedsiębiorstw.

Amazon uderzył w konta, które przez lata budowały jego marketplace

Szczególnie istotne jest to, kogo dotknęła ostatnia fala problemów. Nie chodzi głównie o nowe konta bez historii sprzedaży. Chodzi o sprzedawców najstarszych, często największych, działających na Amazonie od lat, niekiedy od 2011, 2012, 2013 czy 2015 roku. To firmy, które budowały marketplace przez ponad dekadę, płaciły prowizje, finansowały stock, reklamy, logistykę, zwroty, zgodność podatkową i obsługę klientów.

W analizowanym wcześniej przez ecommercenews.pl przypadku chodziło o konto założone w 2013 roku. Według informacji uzyskanych przez redakcję od osób zaangażowanych w obsługę sprawy problem migracji DD+7 miał dotyczyć starszych kont sprzedawców zarejestrowanych w latach 2012–2015. W jednym z analizowanych przypadków kwota zablokowanych środków wynosiła około 100 tys. euro, mimo że konto miało ponownie zweryfikowany numer podatkowy, rachunek bankowy i KYC.

Dla firmy handlowej 100 tys. euro zamrożonego cashflow to nie „przejściowa niedogodność”. To środki na towar, wynagrodzenia, reklamę, logistykę, podatki i zobowiązania wobec dostawców. Im większy sprzedawca, tym większa ekspozycja na ryzyko, ponieważ wolumen sprzedaży wymaga stałego finansowania.

Sprzedawcy: anulowane wypłaty, zero transparentności, pieniądze na „wirtualnym koncie”

W komentarzach pod publikacjami Händlerbund pojawiają się relacje sprzedawców, które pokazują skalę frustracji. Jeden z niemieckich sprzedawców twierdzi, że został przełączony „z dnia na dzień”, bez powiadomienia od Amazon. Wcześniej miał zlecić wypłatę weekendowego obrotu w wysokości około 9 tys. euro, która została anulowana i zaksięgowana z powrotem na koncie Amazon. Przez 10 dni nie miał otrzymać żadnej wypłaty, a saldo na wewnętrznym koncie Amazon wzrosło do 48 tys. euro. Sprzedawca pisał, że tych pieniędzy brakuje mu na firmowym rachunku do opłacenia bieżących kosztów, wynagrodzeń i faktur.

Inny komentujący wskazywał, że przy zamówieniach biznesowych na fakturę czas oczekiwania na pieniądze może sięgać nawet sześciu tygodni, w zależności od tego, kiedy klient biznesowy zapłaci fakturę. To szczególnie ważne dla sprzedawców działających w Amazon Business i sprzedaży transgranicznej, gdzie płatności, dostawa, rezerwa DD+7 i cykle rozliczeniowe mogą się nakładać.

Jeszcze mocniejszy jest zarzut nieproporcjonalności. Jeden ze sprzedawców komentujących sprawę wskazywał, że Amazon uzasadnia DD+7 ryzykiem roszczeń i zwrotów, ale w jego przypadku przy około 25 tys. sprzedaży w 2025 roku miały wystąpić tylko 3 zatwierdzone roszczenia A-to-z o łącznej wartości 73 euro. Mimo to firma ma utrzymywać pięciocyfrową rezerwę. To pokazuje zasadniczy problem DD+7: automatyczny system nie rozróżnia wystarczająco kont ryzykownych od kont z długoletnią historią i niskim poziomem reklamacji.

„100 procent przychodów” i brak związku z realnym ryzykiem

e-commerce magazin cytuje anonimowego sprzedawcę, który wskazuje, że problemem nie jest tylko opóźnienie. Według tej relacji zatrzymywane ma być 100 procent dotkniętych przychodów ze sprzedaży, niezależnie od indywidualnego ryzyka, historii konta czy poziomu zwrotów. Jeżeli ten mechanizm działa w ten sposób także na innych kontach, trudno mówić o proporcjonalnej rezerwie dopasowanej do realnego ryzyka konkretnego sprzedawcy. Do tego dochodzą dodatkowe rezerwy na poziomie konta.

W efekcie nawet środki, które systemowo wyglądają na zwolnione lub możliwe do wypłaty, nie są dla przedsiębiorcy realnie dostępne. W takim modelu historia sprzedawcy, niski poziom reklamacji i wieloletnia poprawna współpraca z platformą przestają mieć znaczenie. Liczy się automatyczny mechanizm rezerwy, który traktuje różne firmy tak samo, choć ich realne ryzyko może być skrajnie różne. To nie jest proporcjonalność. To automatyzacja kosztem płynności przedsiębiorców.

Sellerzy gubią się między transakcjami odroczonymi, kwotami zwolnionymi, rezerwami na poziomie konta i storno wypłat. Według relacji sprzedawcy dla e-commerce magazin nie da się już jednoznacznie przypisać kwoty do zamówienia ani przewidzieć, kiedy pieniądze faktycznie zostaną wypłacone.

W praktyce oznacza to, że Amazon nie tylko opóźnia wypłatę, ale odbiera przedsiębiorcy podstawowe narzędzie zarządzania finansami: przewidywalność i transparentność. Firma może widzieć sprzedaż, zamówienia i saldo, ale nie wie, jaka kwota realnie trafi na jej rachunek i kiedy.

FBA także pod rezerwą. Tu rodzi się pytanie o proporcjonalność

Najbardziej kontrowersyjny pozostaje fakt, że DD+7 dotyczy również zamówień FBA. Przy Fulfillment by Amazon to Amazon magazynuje towar, pakuje go, wysyła, obsługuje dostawę i widzi potwierdzenie doręczenia. Mimo to środki nadal podlegają rezerwie po dostawie.

Z perspektywy sprzedawców rodzi to oczywiste pytanie: jeżeli Amazon sam kontroluje logistykę, dostawę i dane o doręczeniu, to dlaczego pełna kwota sprzedaży ma być dalej zatrzymywana w tak szerokim zakresie? W komentarzach sprzedawców pojawia się zarzut, że marketplace ma jednocześnie towar, pieniądze i pełną kontrolę nad procesem dostawy, a sprzedawca pozostaje z obowiązkiem finansowania działalności.

Problem działa jednak w dwie strony. Przy FBA sprzedawcy pytają, dlaczego Amazon nadal blokuje pełne środki, skoro sam kontroluje logistykę i potwierdzenie dostawy. Przy FBM ryzyko jest inne: jeśli tracking jest niepełny albo Amazon opiera się na szacowanej dacie doręczenia, siedmiodniowy okres rezerwy może zacząć się później. W obu przypadkach sprzedawca traci to, co w handlu internetowym jest kluczowe: przewidywalny dostęp do pieniędzy.

To nie jest jedynie spór o kilka dni wypłaty. To pytanie o to, czy rezerwy są proporcjonalne do realnego ryzyka. Inaczej należy oceniać nowe konto bez historii, a inaczej sprzedawcę z dziesięcioletnim stażem, niską reklamacją, stabilną sprzedażą i przewidywalnym profilem zwrotów.

Amazon jest platformą, pośrednikiem i konkurentem. Dlatego DD+7 jest tak groźne

W całej sprawie jest jeszcze jeden problem, którego nie można ignorować. Amazon nie jest wyłącznie operatorem płatności. Nie jest też neutralnym katalogiem ofert. Amazon jest marketplace’em, operatorem logistycznym, dostawcą reklam, dostawcą infrastruktury sprzedażowej i jednocześnie konkurentem wielu sprzedawców.

Jeżeli taki podmiot może jednostronnie zatrzymać środki swoich zewnętrznych sprzedawców, którzy często są jednocześnie jego konkurentami, to sprawa wykracza daleko poza standardowe zarządzanie ryzykiem. To pytanie o asymetrię sił na rynku. Amazon kontroluje widoczność ofert, reklamy, logistykę, dane, relację z klientem i teraz także moment realnego dostępu do pieniędzy. Dla platformy skala zatrzymywanych środków może tworzyć istotny efekt płynnościowy.

Każdy dodatkowy dzień bez wypłaty ma koszt. Dla Amazon zatrzymane środki są elementem zarządzania ryzykiem i płynnością. Dla sprzedawcy mogą oznaczać kredyt obrotowy, odsetki, opóźnione płatności do dostawców albo konieczność ograniczenia reklam i zatowarowania.

W komentarzach branżowych pojawia się też zarzut, że skala zatrzymywanych środków tworzy dla Amazon efekt zbliżony do nieoprocentowanego finansowania kosztem sprzedawców. Trudno go ignorować, skoro mówimy o pieniądzach z już dokonanej sprzedaży, których przedsiębiorcy nie mogą wykorzystać w bieżącej działalności.

To właśnie w tym miejscu DD+7 przestaje być techniczną zmianą w Seller Central, a staje się elementem większej dyskusji o tym, czy największe platformy nie betonują rynku kosztem niezależnych przedsiębiorców.

Dla polskich sprzedawców to szczególnie ważny sygnał ostrzegawczy

Z perspektywy polskich firm sprzedających na Amazon.de problem jest szczególnie poważny. Handel transgraniczny wymaga większego finansowania niż sprzedaż lokalna. Trzeba utrzymać zapas, opłacić transport, obsłużyć zwroty, reklamy, VAT, tłumaczenia, compliance, magazyn i często wielokanałową logistykę. Jeśli marketplace zatrzymuje pieniądze na dodatkowe dni lub tygodnie, przedsiębiorca nadal ponosi wszystkie koszty, ale nie ma dostępu do własnych wpływów.

W praktyce oznacza to, że sprzedawca finansuje obrót platformy. Amazon pobiera pieniądze od klienta natychmiast, ale sprzedawca czeka. To przenosi ciężar kapitału obrotowego na firmy, które i tak działają w warunkach presji cenowej, wysokich kosztów reklamy i rosnących wymagań operacyjnych.

Dla wielu polskich producentów i dystrybutorów Amazon pozostaje ważnym kanałem ekspansji. Obecny kryzys pokazuje jednak, że nie może być kanałem jedynym.

Polskie firmy nie mogą budować ekspansji zagranicznej na założeniu, że Amazon zawsze wypłaci pieniądze wtedy, kiedy wynika to z dotychczasowego rytmu biznesu. DD+7 pokazuje, że rytm pracy przedsiębiorcy może zostać podporządkowany rytmowi platformy. A to jest niebezpieczne, szczególnie dla firm, które finansują wzrost z bieżącego obrotu.

Stanowisko Setup.pl: to moment na dywersyfikację, nie na bierne czekanie

Jako przedstawiciel polskiego e-commerce i jednocześnie sprzedawca Amazon zachęcamy do wyciągnięcia z tej sytuacji praktycznego wniosku. Amazon nadal jest ważnym kanałem sprzedaży. Pełne uzależnienie cashflow od jednej platformy jest jednak ryzykiem, którego nie można dłużej lekceważyć. Kto dziś ma cały obrót, cashflow i relację z klientem w jednym marketplace, ten nie ma pełnej kontroli nad swoim biznesem. Ma sprzedaż, ale nie ma niezależności.

Są inne marketplace’y. Są rozwijające się kanały e-commerce B2B. Są sklepy własne, sprzedaż D2C, marketplace’y regionalne, platformy Mirakl, Allegro, Kaufland, eBay, OTTO, Cdiscount, Bol, eMAG, kanały hurtowe i integracje oparte na systemach takich jak BASE czy PlentyOne. To są słuszne kierunki rozwoju, nie dlatego, że Amazon przestanie być ważny, ale dlatego, że żadna firma nie powinna oddawać jednemu podmiotowi pełnej kontroli nad swoją płynnością.

To apel o odzyskanie kontroli nad własnym biznesem. Marketplace może być ważnym kanałem sprzedaży, ale nie powinien być jedynym źródłem przychodów, jedynym kontaktem z klientem i jedynym miejscem, w którym znajduje się gotówka firmy.

DD+7 powinno być dla europejskich sprzedawców momentem otrzeźwienia. Nie chodzi o to, aby obrazić się na Amazon. Chodzi o to, aby zbudować biznes, który nie zatrzyma się tylko dlatego, że jedna platforma zmieni regulamin, źle wdroży migrację albo zamrozi wypłaty.

Amazon musi odpowiedzieć na konkretne pytania

Amazon przyznał, że doszło do technicznego błędu. To krok, ale niewystarczający. Rynek potrzebuje odpowiedzi na pytania, które dotyczą nie tylko pojedynczego wdrożenia, ale całego modelu relacji z przedsiębiorcami:

Dlaczego wypłaty były anulowane po ich wcześniejszym zleceniu?

Dlaczego komunikacja o „Disburse on Demand” nie wyjaśniała wystarczająco jasno, że chodzi wyłącznie o środki, które przeszły pełną rezerwę DD+7?

Czy środki sprzed migracji również zostały objęte nowymi rezerwami?

Dlaczego support sprzedawców nie był w stanie udzielać spójnych informacji?

Czy Amazon zamierza wprowadzić bardziej proporcjonalne rezerwy dla kont z wieloletnią historią, niską reklamacją i stabilnym profilem sprzedaży?

Czy sprzedawcy, którzy z powodu błędu technicznego utracili dostęp do środków i płynność, otrzymają jakiekolwiek realne wsparcie?

Bez odpowiedzi na te pytania DD+7 pozostanie symbolem znacznie większego problemu: sytuacji, w której największa platforma sprzedażowa może zamrozić pieniądze przedsiębiorców i nazwać to standardową polityką ryzyka.

Wniosek: regulamin to nie wszystko

Sprzedawcy świeżo objęci DD+7 powinni codziennie monitorować w Seller Central nie tylko saldo ogólne, ale przede wszystkim transakcje odroczone, rezerwę na poziomie konta i realnie dostępne środki do wypłaty. Warto archiwizować komunikaty Amazon, anulowane wypłaty, zmiany dat wypłat i odpowiedzi supportu. Przy FBM kluczowe jest maksymalnie pełne śledzenie przesyłek, ponieważ brak potwierdzonej daty dostawy może opóźniać zwolnienie środków. Równolegle firmy powinny przeliczyć cashflow według scenariusza: zamówienie, wysyłka, dostawa, DD+7, wypłata na żądanie, wpływ na konto bankowe.

Amazon ma prawo zarządzać ryzykiem. Klienci mają prawo do ochrony. Zwroty, reklamacje i roszczenia są realnym elementem e-commerce. Ale proporcjonalność, transparentność i przewidywalność finansowa nie są luksusem. Są warunkiem normalnego prowadzenia działalności gospodarczej.

Jeżeli w takich przypadkach marketplace zatrzymuje 100 procent dotkniętych przychodów, nie uwzględnia historii konta, komunikuje zmianę niejasno, anuluje wypłaty, a support nie potrafi wyjaśnić mechanizmu, to trudno mówić wyłącznie o „standardowej polityce rezerw”.

To także temat dla regulatorów. Jeżeli dominująca platforma może masowo przesuwać dostęp do środków przedsiębiorców, a jednocześnie sama konkuruje na tym samym rynku, to pytanie o proporcjonalność rezerw i wpływ na konkurencję powinno wyjść poza fora Seller Central.

DD+7 pokazuje, że europejski e-commerce potrzebuje nie tylko większej dywersyfikacji kanałów sprzedaży, ale także poważnej debaty o pozycji największych marketplace’ów wobec przedsiębiorców. Bo jeśli pieniądze sprzedawcy są w systemie, ale sprzedawca nie może nimi dysponować, to nie jest już tylko problem payoutu. To problem kontroli. Prawdziwe pytanie nie brzmi więc wyłącznie: „kiedy Amazon wypłaci środki?”. Prawdziwe pytanie brzmi: jak długo europejscy przedsiębiorcy mają finansować cudzą infrastrukturę z własnej płynności?