Prawo

Nieprawomocny wyrok Landgericht Köln z 12 maja 2026 r. może mieć znaczenie dla marek prowadzących sprzedaż w Niemczech przez Instagram, marketplace i własne sklepy internetowe. Sąd ocenił, że reklama na Instagram powinna być rozpoznawalna już w miniaturze profilu, jeżeli użytkownik nie widzi komercyjnego charakteru materiału przed otwarciem posta. Dla polskich sprzedawców cross-border oznacza to konieczność sprawdzenia grafik, rolek, kampanii influencerskich, oznaczeń „Anzeige” i „Werbung” oraz umów z agencjami social media.

Sąd Krajowy we Frankfurcie nad Menem uznał, że oświadczenie pod przysięgą może być zwyczajowym i dopuszczalnym dowodem autorstwa w sporze o naruszenie praw autorskich. Dla sprzedawców z Polski oznacza to jedno: po otrzymaniu upomnienia za zdjęcie trzeba sprawdzić, kto dochodzi roszczeń i na jakiej podstawie, ale nie wolno automatycznie odrzucać takiego dowodu. Błędna reakcja może podnieść koszty sporu, utrudnić obronę i uderzyć w sprzedaż na rynku niemieckim.

Wyrok BGH z 11 marca 2026 r. przesądza, że sprzedawca internetowy odpowiada za reklamy Google Ads także wtedy, gdy ich treść i układ tworzy platforma. Dla polskich firm sprzedających do Niemiec oznacza to konieczność kontroli feedów, obowiązkowych oznaczeń produktowych i faktycznej emisji reklam. Stawka jest wysoka: upomnienia, koszty sporu, wyłączenie kampanii, problemy z kontem sprzedawcy i straty sprzedażowe.

Czy przycisk „zakończ rezerwację” wystarczy, aby zawrzeć ważną umowę online? Sprawa przeciwko spółce Haarfreiheit przed sądem w Mannheim pokazuje trzy kluczowe ryzyka w e-commerce: oznaczenie przycisku zamówienia, informacje o przedsiębiorcy w stopce strony oraz prawidłową informację o prawie odstąpienia od umowy. W praktyce mogą one decydować o ważności umowy i ryzyku sporów prawnych w sprzedaży transgranicznej.

Kiedy sprzedawca może żądać rekompensaty za spadek wartości po odstąpieniu od umowy, a kiedy musi przyjąć zwrot bez potrąceń? Jak ustalać wartość rynkową towaru i rozdzielić spadek cen na rynku od uszkodzeń po stronie konsumenta? To są kwestie, które decydują o wyniku sporów i opłacalności zwrotów w sprzedaży z Polski do Niemiec i innych krajów UE.

Czy drobny błąd w pouczeniu o odstąpieniu oznacza dla sprzedawcy 12 miesięcy ryzyka? Najnowszy wyrok BGH z 7 stycznia 2026 r. porządkuje Widerrufsrecht i ogranicza formalne nadużycia. Sprawdź, co to oznacza dla e-commerce sprzedającego z Polski do Niemiec i jak bezpiecznie konstruować Widerrufsbelehrung.

Jak poprawnie oznaczać przyciski w modelu Click and Collect na rynku niemieckim? Czy „JETZT RESERVIEREN” wystarczy i kiedy trzeba stosować „zahlungspflichtig bestellen”? Co wyrok OLG Stuttgart mówi o regulaminach i prawie odstąpienia od umowy? Dowiedz się, jak uniknąć kosztownych upomnień i poprawnie zaprojektować proces zakupowy.

Czy niemieckie prawo wymaga od sklepów internetowych umożliwienia zakupów bez rejestracji i w jakich sytuacjach wolno stosować minimalną wartość zamówienia? Jak wyglądają obowiązki informacyjne, jakie ryzyko niesie brak transparentności oraz co zmienia wyrok dotyczący marketplace’u Otto? Przeczytaj szczegółową analizę dla polskich sprzedawców kierujących ofertę do Niemiec.

Czy można reklamować suplement, kosmetyk lub napój jako „dobrze tolerowany” albo „łagodny dla organizmu”? Sąd w Berlinie uznał, że takie sformułowania to nielegalne oświadczenia zdrowotne, jeśli nie są zatwierdzone przez UE. Sprawdź, jakich słów unikać w opisach produktów, by nie narazić się na upomnienie w Niemczech.

Jak zgodnie z prawem oznaczać rabaty po wyroku BGH przeciwko Netto? Czy przekreślona cena może różnić się od najniższej z ostatnich 30 dni? Jakie obowiązki mają sklepy internetowe po dyrektywie Omnibus i jakie ryzyko grozi za nieprawidłową promocję? Sprawdź, jak uniknąć upomnienia i dostosować sklep do przepisów o przejrzystości cen.

Prawa własności intelektualnej odgrywają istotną rolę w dzisiejszej gospodarce opartej na wiedzy. Stanowią one kluczowy element konkurencyjności i innowacyjności przedsiębiorstw. Rejestracja i ochrona praw własności intelektualnej jest ważnym krokiem do zapewnienia innowacyjności i rozwoju rynku, a także zachęca do podejmowania działań na rzecz inwestycji i wzrostu. Wyjaśniamy, czym jest Gebrauchsmuster, Geschmacksmuster i czym się różni od patentu.

Nowa reforma prawa produktowego w Niemczech zrównuje odpowiedzialność za wady oprogramowania i AI z tradycyjnymi produktami. Jakie ryzyka poniosą polscy sprzedawcy działający na Amazon.de i eBay.de? Co zmieni się w łańcuchach dostaw i jakie obowiązki czekają importerów spoza UE? Sprawdź, jak przygotować swój e-biznes przed wdrożeniem nowych regulacji do 2026 roku.

Czy można legalnie reklamować obniżki względem ceny producenta (MSRP)? Czy przekreślona cena w niemieckim sklepie internetowym zawsze oznacza promocję? Jakie warunki trzeba spełnić, by nie narazić się na upomnienie (Abmahnung)? I co z tym wszystkim mają wspólnego polscy sprzedawcy działający na Amazonie lub eBayu w Niemczech? Przeczytaj, jak nowe niemieckie wyroki zmieniają zasady gry w e-commerce.

Sprzedawcy internetowi działający na rynku niemieckim nie muszą podawać numeru telefonu w informacji o prawie do odstąpienia od umowy, jeśli udostępniają inne sposoby kontaktu, takie jak e-mail i adres pocztowy. Takie stanowisko zajął Federalny Trybunał Sprawiedliwości (BGH) w wyroku z 25 lutego 2025 roku (sygn. akt VIII ZR 143/24). Sąd uznał, że konsument, który chce odstąpić od umowy, nie jest pozbawiony tej możliwości, jeśli może skontaktować się ze sprzedawcą w inny sposób.

Sąd Okręgowy w Kolonii wydał wyrok, który może mieć daleko idące konsekwencje dla sprzedawców internetowych. Orzekł, że firmy nie mogą jednostronnie narzucać w regulaminie (AGB) możliwości realizacji zamówienia w kilku przesyłkach bez wyraźnej zgody kupującego. W praktyce oznacza to, że e-sprzedawcy muszą teraz znaleźć sposób na zgodne z prawem informowanie klientów o ewentualnych podziałach dostawy, co w wielu przypadkach może okazać się problematyczne.

Decyzja Sądu Krajowego w Berlinie z 25 kwietnia 2022 roku, dotycząca działalności firmy DrSmile, przynosi cenne wnioski dla branży e-commerce, szczególnie w kontekście reklamy, certyfikacji oraz ochrony konsumentów. W sprawie poruszono m.in. problematykę wykorzystania certyfikatów TÜV oraz praktyk związanych z zarządzaniem opiniami klientów. To przypadek, który wskazuje, jak łatwo działania marketingowe mogą prowadzić do ryzyka prawnego.

Niemieckie sądy wydały wyroki w sprawie odpowiedzialności sprzedawców internetowych za odbiór zużytych sprzętów elektrycznych. Znane marki, takie jak Hornbach, Ikea i Lidl, zostały pozwane przez Deutsche Umwelthilfe (DUH) za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących utylizacji elektrośmieci.

Po siedmiu latach sporów prawnych, znak towarowy „Black Friday” został ostatecznie usunięty z rejestru w Niemczech. Oznacza to, że od teraz przedsiębiorcy mogą swobodnie korzystać z tego terminu w swoich kampaniach marketingowych, bez obaw o konsekwencje prawne. Dowiedz się, jakie były kulisy tej batalii i jakie znaczenie ma to dla rynku handlu w Niemczech i Polsce.

W ostatnich miesiącach niemieckie sądy wydały szereg ważnych orzeczeń, które mogą mieć znaczący wpływ na działalność sprzedawców internetowych operujących na rynku niemieckim i polskim. Te orzeczenia dotyczą różnych aspektów prawa konsumenckiego, ochrony danych osobowych, reklamy oraz umów zawieranych z konsumentami. Poniżej przedstawiamy ogólny wniosek wynikający z tych wyroków oraz ich potencjalne konsekwencje dla sprzedawców online.

Sprzedawcy działający na międzynarodowych platformach e-commerce, takich jak Amazon, muszą być świadomi różnorodnych wymogów prawnych, które mogą ich dotyczyć. Wśród nich także ochrona znaków towarowych i przestrzeganie obowiązków wynikających z przepisów prawa konkurencji jest kluczowe. Niedawne orzeczenie Sądu Krajowego w Hamburgu (Landgericht Hamburg) rzuca światło na wymiar odpowiedzialności sprzedawców, szczególnie w kontekście różnych wersji językowych ofert produktów.

W Niemczech od stycznia zmienią się przepisy dotyczące przeniesienia ciężaru dowodu. Jaki to ma wpływ na sprzedawców?

W handlu nie wszystko zawsze idzie, jak po maśle: czasem paczka robi dodatkową rundę w drodze do klienta, a czasem klient przypomina sobie, że już od kilku lat nie zamieszkuje pod podanym adresem. Coś nie tak może pójść również z samym towarem. Sprzedane słuchawki mogą np. po dwóch tygodniach działać tylko z jednej strony. W takiej sytuacji może chodzić o rękojmię. Szczególnie w przypadku sprzedawców internetowych istotną rolę odgrywa tutaj kwestia kosztów wysyłki. Rzekomo wadliwy towar trzeba bowiem sprawdzić, a naprawiony lub wymieniony produkt musi również w jakiś sposób dotrzeć do kupującego. W związku z tym zadano nam następujące pytanie: kto jest odpowiedzialny za koszty wysyłki w przypadku roszczeń z tytułu rękojmi? Czy obecną sytuację prawną zmieni w jakikolwiek sposób dyrektywa w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów, której realizacja wejdzie w życie początkiem 2022 roku?

Oświadczenia reklamowe odnoszące się do terminów wysyłki i dostawy co rusz są przedmiotem niemieckich upomnień (Abmahnung) lub trafiają nawet do sądu. Następnie sąd wyjaśnia, czy treści ,wobec których wysunięto zarzuty, mogą być stosowane w danej formie. To, że sformułowanie takie jak „wysyłka na żądanie” należy do niedopuszczalnych, powinno być powszechnie wiadome. Ale co z niedokładnymi informacjami na temat terminu dostawy? Wyższy Sąd Krajowy (OLG) w Hamm rozprawił się z reklamą sklepu internetowego, który podawał czas dostawy produktów, posługując się sformułowaniem „z reguły 48 godzin”.

Z dniem 1 stycznia 2022 r. wejdą w życie daleko idące zmiany w obrębie prawa umów. Wraz z ustawą „Gesetz zur Regelung des Verkaufs von Sachen mit digitalen Elementen und andererer Aspekte des Kaufvertrags” (Ustawa regulująca sprzedaż towarów z elementami cyfrowymi i inne aspekty umowy sprzedaży) Niemcy realizują wymagania europejskiej dyrektywy w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów. Pociągnie ona za sobą dostosowania w obszarach związanych ze sprzedażą towarów. Szczególnie istotna zmiana dotyczy uznania przedmiotu sprzedaży za wadliwy, ponieważ po wejściu ustawy w życie będą obowiązywać inne zasady niż dotychczas. Zmianie ulegną jednak również inne punkty istotne dla sprzedaży stacjonarnej oraz internetowej. Co nas czeka?

Federalne Ministerstwo Gospodarki i Energii (BMWi) chce zmienić rozporządzenie w sprawie podawania cen (PAngV) i przygotowało w tym celu projekt. Przyczynkiem do tego są przede wszystkim nowe regulacje w prawie unijnym: tzw. dyrektywa Omnibus, która została przedstawiona w 2018 r. w ramach „Nowego ładu dla konsumentów”, w wielu miejscach wymaga dostosowania przez ustawodawców krajowych. Nowy ład ma również na celu poprawę zrozumiałości i czytelności. Jednocześnie niektóre dostosowania i wyjaśnienia wynikają z wcześniejszych orzeczeń sądowych, na przykład w sprawie podania ceny podstawowej. Przyjrzeliśmy się temu projektowi bliżej. 

Od końca 2020 r. producenci sprzętu elektrycznego i elektronicznego muszą informować o krajowych celach w zakresie recyklingu, tj. o wskaźnikach odbioru starego, zużytego sprzętu. Stanowi o tym § 18 ust. 2 zdanie 3 ElektroG. Ministerstwo Środowiska, Ochrony Przyrody i Bezpieczeństwa Nuklearnego publikuje odpowiednie dane co roku na swojej stronie internetowej. Obowiązek informacyjny dla sprzedawców mógł do tej pory być spełniony poprzez zamieszczenie linku do podstrony ministerstwa. Link ten uległ jednak zmianie w związku z przebudową strony internetowej ministerstwa i w związku z tym sprzedawcy powinni teraz odpowiednio go zmienić w swoich notach prawnych / Impressum.